Κοινοποίηση: Facebook feed-image Ροή ειδήσεων
ΑΡΘΡΑ
Συνέντευξη του Φίλιππου Οικονόμου στο ηλεκτρονικό περιοδικό "Πεμπτουσία" Εκτύπωση E-mail

Συνέντευξη του Φίλιππου Οικονόμου στο ηλεκτρονικό περιοδικό "ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ", στις 3 Σεπτεμβρίου 2013, με θέμα: "Βυζαντινή Εκκλησιαστική Μουσική και Ψαλμωδία".

Περισσότερα...
 
Ομιλία Κ. Κλάγκου Εκτύπωση E-mail

Η ομιλία του Κων. Κλάγκου κατά την εκδήλωση της 24ης Μαρτίου 2012 "Αφιέρωμα στο Ρήγα Φεραίο..."

Περισσότερα...
 
Προσφώνηση και παρουσίαση του Γεωργίου Κοντόπουλου κατά την τιμητική εκδήλωση της 12ης Φεβρουαρίου 2012, υπό του κ. Φιλίππου Οικονόμου Εκτύπωση E-mail

Στο παρακάτω άρθρο περιέχεται η προσφώνηση και παρουσίαση του Γεωργίου Κοντόπουλου, Προέδρου της Ακαδημίας Αθηνών, κατά την τιμητική εκδήλωση της 12ης Φεβρουαρίου 2012, υπό του κ. Φιλίππου Οικονόμου.

Περισσότερα...
 
Η Ανάμνηση της Άλωσης της Πόλης Εκτύπωση E-mail

Άρθρο από το πρόγραμμα της εκδήλωσης: «ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ» (29 Μαΐου 1453), που
πραγματοποίησε ο Σύλλογος στο Αίγιο στις 29 Μαΐου 2011.

Περισσότερα...
 
Μουσική και όργανα της Θράκης Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο Φίλιππος Οικονόμου, Φυσικός - Συγγραφέας Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Βυζαντινής Μουσικής Αιγιαλείας.

Το  όνομα  των  Θρακών  είναι  συνδεμένο  από  τα  πανάρχαια  χρόνια  με  την  τέχνη  της  μουσικής.  Ο  Όμηρος  αναφέρει  ότι  η  λατρεία  των  Μουσών  ξεκίνησε  από  τη  Θράκη  και  σύμφωνα  με  τον  Στράβωνα  οι  Θράκες  μετέφεραν  τη  μουσική  παντού  : «Μέχρι  της  Ινδικής  εκείθεν  και  την  πολλήν  μουσικήν  μεταφέρουσιν». 

Και  στους  νεότερους  χρόνους  όμως  οι  Θράκες,  διακρινόμενοι  για  την  αγάπη,  την  έφεση  αλλά  και  την  ικανότητά  τους  στη  μουσική,  έπλασαν  ιδιαίτερους   μουσικούς  δρόμους,  χρησιμοποιώντας,  ειδικά  από  τους  βυζαντινούς  χρόνους   και  έπειτα,  τα  ηχοχρώματα  των  βυζαντινών  μελών,  όπως  αυτά  είχαν  διαμορφωθεί  μέχρι  τότε.

Περισσότερα...
 
Εξωτερική Μουσική και Ψαλτοτράγουδα Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο Φίλιππος Οικονόμου, Φυσικός - Συγγραφέας Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Βυζαντινής Μουσικής Αιγιαλείας.

1. Ο όρος "Εξωτερική Μουσική" επινοήθηκε και καθιερώθηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας για τον προσδιορισμό της κοσμικής Μουσικής των Βυζαντινών, σε αντιδιαστολή προς την Εκκλησιαστική Μουσική. Την περίοδο αυτή οι έννοιες Εκκλησιαστική Μουσική και Εθνική Μουσική  θεωρούνταν ταυτόσημες ενώ η Εξωτερική μουσική εθεωρείτο μη Εθνική μουσική. Και τούτο γιατί, ενώ τα Εκκλησιαστικά μέλη, παλαιά και νεότερα, είχαν ως βάση και κρηπίδα την Ελληνικότητα του ήθους και τον λατρευτικό χαρακτήρα των κλασσικών μαθημάτων, όπως η δύναμη της λειτουργικής παράδοσης της Ορθόδοξης Εκκλησίας επί αιώνες διατηρούσε, τα Εξωτερικά μέλη (κοσμικά) ήταν σαφώς επηρεασμένα από την επικρατούσα μουσική της εποχής, που αποτελούσε την κοινή κοσμική μουσική όλων των ισλαμικών λαών της περιοχής. Ένεκα τούτου οι μουσικοί συγγραφείς και οι μελοποιοί της εποχής (όπως π.χ ο Χρύσανθος εκ Μαδύτου, ο Θεόδωρος ΠαπαΠαράσχου ο Φωκαέας, ο Μέγας Πρωτέκδικος Γεώργιος Παπαδόπουλος κ.α…), προκειμένου να περιγράψουν μέλη Εκκλ. μουσικής, χρησιμοποιούσαν Ελληνικούς μουσικούς όρους (χαρακτήρας, ήχους, ρυθμούς, κ.λ.π ), ενώ προκειμένου να περιγράψουν μέλη Εξωτερικής μουσικής, χρησιμοποιούσαν κατά κανόνα, Τούρκικους όρους όπως Περδέδες, Μακάμια, Ουσούλια κ.λ.π.

Περισσότερα...
 
Σκέψεις για το πανηγύρι τ' Αη - Σημιού Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο Χρήστος Βλαχογιάννης - Καθηγητής Μουσικής Μαέστρος - Συνθέτης.

Στην πόλη μου, το Μεσολόγγι, λαμβάνει χώρα δύο φορές τον χρόνο, το πανελληνίως γνωστό παραδοσιακό πανηγύρι τ' Αη-Συμιού (Αγίου Συμεών). Την μια το διήμερο της Υπαπαντής (2-3 Φεβρουαρίου) και την άλλη του Αγίου Πνεύματος, για τέσσερις συνεχείς ημέρες (από το Σάββατο της Πεντηκοστής μέχρι και την Τρίτη του Αγίου Πνεύματος). Στο αποκλειστικώς ανδρικό αυτό πανηγύρι λαμβάνουν μέρος εκατοντάδες άνθρωποι, οργανωμένοι σε παρέες αρματωμένων (ντυμένοι με παραδοσιακές τοπικές στολές, τους ντουλαμάδες) και καβαλαραίων (έφιππων ανδρών με χακί ομοιόμορφες στολές), που για όλες αυτές τις ημέρες που ανέφερα γλεντούν ακατάπαυστα με την ψυχή τους, με την συνοδεία παραδοσιακής κομπανίας, της ζυγιάς (δύο ζουρνάδες και ένα μικρό νταούλι, που -σημειωτέον- αποτελεί και την πρώτη μορφή παραδοσιακής κομπανίας στην Ελλάδα), καταναλώνοντας φαγητό και άφθονο κρασί και τραγουδώντας και χορεύοντας κυρίως δημοτικά τραγούδια. Κατά κανόνα τα τραγούδια αποδίδουν όλα τα μέλη μιας παρέας, προεξάρχοντος σε αρκετές των περιπτώσεων κάποιου καλλίφωνου τραγουδιστή.

Περισσότερα...
 
Συμβολισμοί - Αλληγορίες - Παρομοιώσεις στο Δημοτικό τραγούδι Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο Γιώργος Χρ. Γιαννακόπουλος - Καθηγητής Βυζαντινής Μουσικής - Ερευνητής της Παραδοσιακής Μουσικής - Πρωτοψάλτης

Αλήθεια τι μεγαλείο και τι πλούτο κρύβουν μέσα τους αυτές οι δυο λέξεις!. Πανάρχαιες. Χάνονται στα βάθη της Ελληνικής ιστορίας και ύπαρξης. Κλείνουν μέσα τους τα πιο ακριβά συστατικά της ζύμωσης τούτης εδώ της φυλής, της Ελληνικής. Πράγματι οι λέξεις αυτές συγκλονίζουν με την εσωτερική και πραγματική τους έννοια που περικλείουν αλλά και με το αυτό καθ' εαυτό αντικείμενο που υποδηλώνουν.

ΔΗΜΟΤΙΚΟ : Μαρτυράει τη συμμετοχή όλων των ανθρώπων στη δημιουργία, καταδεικνύει τη δημοκρατικότητα και το δικαίωμα όλων να συμμετάσχουν στα κοινά. Είναι μια τρανή απόδειξη ότι η πρόοδος, η δημιουργία, το χτίσιμο μιας κοινωνίας θέλει πολλούς μαζί, θέλει ψυχική επικοινωνία συστατικό που σπανίζει στις μέρες μας.

ΤΡΑΓΟΥΔΙ : Άλλη πάλι σπουδαία και μεγάλη λέξη (παράφραση της λέξεως Τραγωδία), που μας μαρτυράει την παλαιότητα της ύπαρξης των Δημοτικών τραγουδιών. Μέσα από τον θεματικό πλούτο των Δημοτικών μας Τραγουδιών διάλεξα να παρουσιάσω τους Συμβολισμούς και τις Αλληγορίες τις οποίες κατά κόρον χρησιμοποιεί πολύ εύστοχα ο λαϊκός δημιουργός.

Περισσότερα...
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 Επόμενο > Τέλος >>